Από την εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (www.dimokratianews.gr)
Τίτλος ρεπορτάζ: Περικοπές και στις ανθρώπινες ζωές από τον μοιραίο Λοβέρδο
«Τα νοσοκομεία δεν πρέπει να δίνουν όλα τα ακριβά φάρμακα στους εξωτερικούς ασθενείς που υποφέρουν από πολύ σοβαρές ασθένειες, γιατί αυξάνεται το κόστος για τα ασφαλιστικά ταμεία. Αλλά πρέπει να τα δίνουν σε περίπτωση που ο ασθενής τα έχει άμεση ανάγκη». Τάδε έφη Ανδρέας Λοβέρδος, υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, σε συνέντευξή του στην πρωινή εκπομπή του τηλεοπτικού σταθμού Alter στις 22 Αυγούστου. Μια συνέντευξη που «πάγωσε» όσους άκουσαν από τα πλέον αρμόδια χείλη ότι για λόγους οικονομίας το υπουργείο Υγείας συνειδητά κάνει περικοπές στις ζωές των ανθρώπων! Στην προσπάθειά του μάλιστα να διορθώσει τις αντιφάσεις των λεγομένων του (τα ακριβά φάρμακα δίνονται σε πολύ σοβαρές ασθένειες, άρα κάθε ασθενής που υποφέρει από αυτές τα έχει άμεση ανάγκη) ο υπουργός προκάλεσε μεγαλύτερη σύγχυση και οργή σε όσους τον άκουγαν εμβρόντητοι να προσθέτει ότι πολλές φορές τα νοσοκομεία λένε ψέματα στους ασθενείς ότι εξαντλήθηκαν τα φάρμακα γιατί εάν τους τα δώσουν αυτό «τσακίζει τα Ταμεία», παραδεχόμενος ότι αναγνωρίζει το πρόβλημα «με αιτία της διοίκησης των νοσοκομείων, δηλαδή του υπουργείου Υγείας»! Για τις ανθρώπινες ζωές που «θερίζει» η πολιτική του Μνημονίου στον ιδιαίτερα ευαίσθητο χώρο της Υγείας, ούτε λόγος! Ούτε κουβέντα βέβαια και για τους εκατοντάδες ανθρώπους που πάσχουν από σοβαρές ασθένειες και επί μήνες τώρα ψάχνουν για χρήματα στις άδειες τσέπες τους προκειμένου να αγοράσουν τη φαρμακευτική αγωγή που όφειλαν να τους καλύπτουν τα ασφαλιστικά ταμεία τους!
Το τεράστιο πρόβλημα έχει ξεκινήσει από τον χειμώνα, όταν το υπουργείο έδωσε εντολή τα 89 τότε και τώρα 220 ακριβά φάρμακα να χορηγούνται και από τα φαρμακεία, τα οποία στη συνέχεια θα έπαιρναν τα χρήματά τους από το ασφαλιστικό ταμείο του ασθενούς. Ωστόσο οι φαρμακοποιοί γνωρίζοντας τη δυσπραγία των ασφαλιστικών ταμείων δεν εξυπηρετούν τους ασθενείς. Αυτή η «τρικυμία εν κρανίω» της ηγεσίας του υπουργείου Υγείας στην πραγματική ζωή σημαίνει ότι τα νοσοκομεία της χώρας από τον περασμένο Σεπτέμβριο διώχνουν τους καρκινοπαθείς, όπως καταγγέλλει στη «δημοκρατία» η πρόεδρος του Συλλόγου Καρκινοπαθών Βόρειας Ελλάδας Περσεφόνη Μήττα, η οποία και σημειώνει ότι ο σύλλογος πολύ συχνά κάνει εράνους για να βρει χρήματα που ζητούν οι απελπισμένοι ασθενείς για να αγοράσουν τα φάρμακά τους, γιατί δεν τα δίνουν τα νοσοκομεία δωρεάν. Υπάρχουν βέβαια και οι ασθενείς που απευθύνονται στα ιδιωτικά θεραπευτήρια και έχουν χρειαστεί να πουλήσουν ό,τι έχουν και δεν έχουν για να καλύψουν τη φαρμακευτική αγωγή και τα νοσήλια, που αγγίζουν και τις 60.000 ευρώ.
«Οχι μόνο δεν μας δίνουν φάρμακα, αλλά πλέον δεν κρατάνε τους καρκινοπαθείς στα νοσοκομεία!» λέει απογοητευμένη η κυρία Μήττα, η οποία περιγράφει ότι πριν από λίγο καιρό έναν νεαρό καρκινοπαθή, επειδή ήταν άνεργος και ανασφάλιστος, τον κράτησαν μόνο πέντε μέρες στο νοσοκομείο και του έδωσαν εξιτήριο. Το παιδί πέθανε έπειτα από τρεις εβδομάδες! «Πρόσφατα μια κοπέλα», συνεχίζει η κυρία Μήττα, «ήρθε στον σύλλογο και ζητούσε κλαίγοντας 4.000 ευρώ για τη δόση της χημειοθεραπείας της. Αυτό που βιώνω είναι ότι μας πετάνε στον Καιάδα γιατί κοστίζουμε πολύ στο κράτος. Τόσα χρόνια πληρώνουμε μέσα από τις εισφορές μας στα ασφαλιστικά μας ταμεία και τώρα αυτά δεν μας καλύπτουν. Αυτό που ουσιαστικά κάνει το υπουργείο Υγείας είναι περικοπές σε ανθρώπινες ζωές, για να του βγουν τα νούμερα που έχει υποσχεθεί στην τρόικα».
Δημοσιογράφος: Ρίτα Μελά, 27-8-11
ΣΧΟΛΙΟ:
Υπάρχει διπλή ανάγνωση σε αυτή την ιστορία.
Η πρώτη είναι η εξοικονόμηση πόρων πάση θυσία για να υπάρχουν χρήματα να δοθούν στους δανειστές μας. Ο χώρος της υγείας, καλώς ή κακώς, όπως και ο αντίστοιχος της κοινωνικής πρόνοιας είναι οι πρώτοι που υφίστανται τις συνέπειες μιάς δημοσιονομικής κρίσης, οπουδήποτε και αν αυτή εκδηλώθηκε. Η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση.
Η δεύτερη ανάγνωση είναι ότι στη χώρα μας υπήρχε μία κατάχρηση στη συνταγογράφηση, ακόμα και στις περιπτώσεις σοβαρών ασθενειών. Ενώ ο περισσότερος κόσμος έχει συνδέσει την κατάχρηση στο φάρμακο με την κατανάλωση αντιβιοτικών ή ηρεμιστικών, στην πραγματικότητα υπήρχε και ένα μεγάλο ζήτημα σε ό,τι αφορούσε τις ογκολογικές παθήσεις και τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται είτε για θεραπεία, είτε για υποστήριξη των ασθενών. Αυτή η “αφθονία” στην παροχή φαρμάκων, είναι η βασική αιτία που ακόμα δεν έχουν γίνει αισθητές οι μεγάλες περικοπές που έχουν πραγματοποιηθεί.
Ως κοινωνία οφείλουμε να συνδυάσουμε υψηλής ποιότητας ιατρική φροντίδα, με το χαμηλότερο δυνατό κόστος.
Μπορούμε; Λογικά :ναι. Θα συμβεί; Άγνωστο.
Υ.Σ, Το θέμα είναι σοβαρό και με πολλές προεκτάσεις. Θα επανέλθω.
