Η φαρμακευτική υποστήριξη ουσιοεξαρτημένων στα νοσοκομεία: σωστό ή λάθος μέτρο;
Σύμφωνα με το σχετικό ρεπορτάζ από την εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ:
“ Υπό τις επευφημίες των ουσιοεξαρτημένων συνανθρώπων μας, που πολλοί αναμένουν από το 2004 σε λίστα για να λάβουν θεραπεία με υποκατάστατα, αλλά και υπό τον σκεπτικισμό των εργαζομένων του ΟΚΑΝΑ και άλλων φορέων, με γρήγορους ρυθμούς προχωρούν σύμφωνα με τη διοίκηση του οργανισμού οι διαδικασίες διαρρύθμισης των χώρων που παραχωρούν οι διοικητές των νοσοκομείων Αθηνών, Πειραιά και Θεσσαλονίκης για τη δημιουργία και λειτουργία από τις 15 Σεπτεμβρίου μικρών μονάδων φαρμακευτικής υποστήριξης. Οι μονάδες αυτές στη συνέχεια θα αναπτυχθούν σε δυναμικότητα έως τα 120-150 άτομα.
Αμεσος στόχος, όπως πρόσφατα έχει εξαγγείλει ο υπουργός Υγείας Ανδρ. Λοβέρδος, είναι η απορρόφηση της λίστας της ντροπής που έχει διογκωθεί πλέον στα 7.000 άτομα. ”
Το μέτρο είναι σωστό, γιατί δεν μπορεί να υπάρχει τόσο μεγάλη λίστα και γιατί οι συνάνθρωποι μας που έμπλεξαν με αυτή την ιστορία όντως πρέπει να αντιμετωπιστούν ως ασθενείς και όχι ως απόβλητοι.
Το μέτρο είναι λάθος γιατί χωρίς την απαραίτητη υποδομή, στελέχωση και προγραμματισμό δεν είναι δυνατό να αντιμετωπίζεται ένα πολυσύνθετο και δύσκολο πρόβλημα. Χωρίς γενναίες επενδύσεις σε εξειδικευμένες προσεγγίσεις, το μόνο που θα επιτευχθεί είναι η “ συντήρηση” της εξάρτησης και όχι η απέλευθέρωση απ’ αυτήν.
Υ.Σ. Οι κοινωνικές αιτίες που γεννούν την ατομική εξάρτηση από ουσίες θα γίνουν ακόμα πιο ευνοϊκές το επόμενο χρονικό διάστημα. Ανεργία, φτώχεια και απελπισία διαπιστωμένα οδηγούν σε αναζήτηση “τεχνικών παραδείσων”. Αν η υλική φτώχεια μας δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί, πρέπει όλοι να κινητοποιηθούμε για να αναδείξουμε τις αξίες εκείνες που θα μπορέσουν να μας βοηθήσουν να επιβιώσουμε ως άνθρωποι και ως κοινωνία.
