Όλοι όσοι περιμένουν με αγωνία τα αποτελέσματα των εκλογών πρέπει να συνεκτιμήσουν ότι το εκλογικό σώμα χωρίζεται σε τρία στρατόπεδα: 

Στο πρώτο ανήκουν αυτοί που περιμένουν να καταψηφιστούν τα δύο μεγάλα κόμματα. Αυτοί που ήταν διαφορετικοί και αυτοί που αγανάκτησαν από την ακολουθούμενη πολιτική. Και αν αυτό δεν συμβεί, τότε δηλώνουν ( στο περίπου) ότι καλά μας κάνουν και να μας κάνουν και χειρότερα. Ενώ κάποιοι δηλώνουν ότι δεν πρόκειται να ξανασχοληθούν με τα κοινά.

Στο δεύτερο ανήκουν εκείνοι που έχουν στηρίξει τη ζωή τους στα δύο μεγάλα κόμματα ( γιατί διορίστηκαν, πήραν προαγωγές, τακτοποίησαν αυθαιρεσία, λαδώθηκαν, πήραν σύνταξη που δεν την δικαιούνταν. Οι ίδιοι ή κάποιος από την οικογένεια τους). Αυτοί δεν πολυμιλούν, αλλά είναι οι πιο αποφασισμένοι ψηφοφόροι. 

Στο τρίτο στρατόπεδο ανήκουν οι φοβισμένοι. Αυτοί που παρόλο που υποφέρουν έχουν την τάση να χαμηλοβλέπουν, οι άνθρωποι που δεν θέλουν μπλέξιματα. “Ησυχία να υπάρχει και θα τα φέρουμε βόλτα”.

Ποιοι αποτελούν την πλειοψηφία; Θα φανεί σύντομα.

Διακινδυνεύω μία πρόβλεψη: θα υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ επαρχίας και μεγάλων αστικών κέντρων. Ο λόγος: το δεύτερο και το τρίτο στρατόπεδο είναι μεγαλύτερα στην ύπαιθρο.