Πολύ συζήτηση για την δραστηριότητα του κ. Φούχτελ στη χώρα μας. Ο άνθρωπος είναι ένα είδος γεν, γραμματέα σε υπουργείο της κυβέρνησης Μέρκελ και του ανατέθηκε να εκπροσωπεί την χώρα του στην ελληνογερμανική συνέλευση, ένα άτυπο   forum, με πολλές δυνατότητες επιρροής, που ο κ. Γ. Παπανδρέου και η κα Μέρκελ αποφάσισαν να ιδρύσουν.

Ο Φούχτελ (όπως και άλλοι ξένοι) λέει αλήθειες:

• Η τοπική αυτοδιοίκηση ήταν μία μαύρη τρύπα στην οικονομική διαχείριση του χρήματος των φορολογουμένων.
• Η αποδοτικότητα της και γενικότερα οι επιδόσεις της στην εξυπηρέτηση των πολιτών ήταν και είναι χαμηλές.
• Η γερμανική αυτοδιοίκηση είναι καλύτερα οργανωμένη από την ελληνική και μπορούμε να μάθουμε και να αλλάξουμε τη δική μας αν συνεργαστούμε. 
• Ότι 1.000 Γερμανοί βγάζουν τη δουλειά 3.000 Ελλήνων μπορεί να είναι αλήθεια, σίγουρα, όμως, δεν είναι μομφή κατά των Ελλήνων εργαζομένων, αλλά κατά της πολιτικής ηγεσίας ( αυτής που έχει το management της τοπικής αυτοδιοίκησης και δεν έχει οργανώσει σωστά τις υπηρεσίες και την απασχόληση του ανθρώπινου δυναμικού).
• Ότι υπάρχουν δημοτικές υπηρεσίες που “απασχολούν” υπεράριθμο προσωπικό, το ότι υπάρχουν υποαπασχολούμενοι, ότι υπάρχει μία χαλαρότητα στο εργασιακό ήθος σε πολλές υπηρεσίες της τοπικής αυτοδιοίκησης και ότι πολλοί έχουν προσληφθεί ρουσφετολογικά δεν είναι κάτι  που δεν ξέραμε και που μας εκπλήσσει.

Επίσης, είναι γεγονός ότι ο κ. Φούχτελ προωθεί μεθοδικά τα γερμανικά συμφέροντα. Και αυτό είναι προς τιμήν του. Αν εμείς στέλναμε έναν δικό μας να κάνει ότι κάνει ο κ. Φούχτελ σε μια υποανάπτυκτη χώρα, τι θα θέλαμε να προωθεί ο άνθρωπος μας; τα συμφέροντα των τουρκικών εταιρειών ή των βουλγαρικών ή οποιασδήποτε άλλης χώρας; 

Επομένως, το πρόβλημα μας δεν είναι ο κ. Φούχτελ, αλλά αυτοί που δεν κάνανε καλά τη δουλειά τους και μπροστά στην κατάρρευση και στην επερχόμενη εξευτελιστική τιμωρία τους, προτίμησαν να δώσουν “γη και ύδωρ” στον Φούχτελ και στο κάθε Φουχτελοδανειστή, για να σωθούν. 

Η Ελλάδα θα έχει πάει μπροστά ( θα έχει ανακτήσει την αξιοπρέπεια της) όταν θα έχει ηγεσίες ικανές να εκτελέσουν στοιχειωδώς τα καθήκοντα τους ( όπως κάνουν οι ηγεσίες στις περισσότερες χώρες) και οι οποίες θα αποδώσουν στον κ. Φούχτελ τον μόνο ρόλο που επιθυμούμε: εκείνο του τουρίστα  που απολαμβάνει τις διακοπές του και συνεισφέρει έτσι στην εθνική οικονομία μας.