Τα απογευματινά ιατρεία στα δημόσια νοσοκομεία είχαν θεσπιστεί επί υπουργίας Α. Παπαδόπουλου, πριν από μερικά χρόνια, με στόχο αφενός να εξυπηρετηθούν όσοι ασθενείς δεν μπορούν να επισκεφθούν το γιατρό τους το πρωί και αφετέρου να αυξηθούν τα έσοδα των νοσοκομείων και να βελτιωθούν οι αποδοχές των γιατρών.

Επί υπουργίας της κ Μ. Ξενογιαννακοπούλου, τα απογευματινά ιατρεία βαπτίσθηκαν «ολοήμερη» λειτουργία των νοσοκομείων και όλοι φάνηκαν να είναι ικανοποιημένοι.

Παράλληλα η κ,Υπουργός φρόντισε να αυξήσει το εισιτήριο της επίσκεψης που πληρώνουν οι ασθενείς, εκτιμώντας ότι έτσι θα αυξήσει ακόμα περαιτέρω τα έσοδα του προϋπολογισμού, αφού εκτός της απευθείας είσπραξης περισσοτέρων χρημάτων από το νοσοκομείο έχει και αυξημένα έσοδα από τη φορολογική επιβάρυνση των γιατρών ( Υψηλότερη κλίμακα φορολόγησης, μεγαλύτερος φόρος)

Η κατάσταση, όμως, δεν εξελίχθηκε όπως ανέμεναν οι κυβερνώντες. Ενώ ο αριθμός των ασθενών που προσέρχονται στο ΕΣΥ αυξήθηκε σημαντικά, όπως και ο αριθμός των παρακλινικών εξετάσεων και των χειρουργικών επεμβάσεων, στα απογευματινά ιατρεία παρατηρήθηκε μία αξιοπρόσεκτη μείωση προσέλευσης. Και αυτή ήταν μία λογική εξέλιξη. Σε καιρούς μεγάλης οικονομικής κρίσης δεν είναι εύκολο να πληρώνει ο μέσος Έλληνας, ιδιαίτερα ο μισθωτός,70 και 80 ευρώ για μια επίσκεψη στο γιατρό . Αλλά και οι γιατροί, δεν πρέπει να είναι ευχαριστημένοι. Η περαιτέρω άνοδος των κλιμακίων της φορολογίας τους μειώνει αντί να τους αυξάνει τα εισοδήματα ή, διαφορετικά, τα εισοδήματα τους αυξάνονται δυσανάλογα λίγο σε σχέση με τον κόπο που κάνουν.

Θα φέρω ένα παράδειγμα: αν η επίσκεψη μιας γυναίκας στον γιατρό κοστίζει 70-80 ευρώ και η ψηφιακή μαστογραφία 120 ευρώ, τότε μόνο ευκατάστατες γυναίκες θα μπορούν να υποβληθούν σε  ετήσιο προληπτικό έλεγχο για τον καρκίνο του μαστού. Αλλά και μία ασθενής, γιατί θα πρέπει να το σκεφθεί καλά, πριν επισκεφθεί το γιατρό της; Ο αποκλεισμός από το σύστημα υγείας για οικονομικούς λόγους είναι επαχθής. Επομένως είναι αίτημα των καιρών: φτηνότερο εισιτήριο στα απογευματινά ιατρεία αμέσως!

Υ.Σ.

1. Τα απογευματινά ιατρεία είναι μία πρακτική που την στηρίζω ανεπιφύλακτα. Εξυπηρετεί τον επισκέπτη και τον νοσοκομειακό ιατρό. Προσωπικά, παρόλο που είμαι γιατρός, προτιμώ να επισκεφθώ συνάδελφο μου στο απογευματινό ιατρείο του, γιατί είναι ένα έξοδο που μπροστά στο όφελος της ήρεμης και πιο άνετης εξυπηρέτησης που θέλω να έχω, μου είναι ευπρόσδεκτο. Ένα τέτοιο ποσό θα το θεωρήσω σπατάλη αν είναι ν’ αγοράσω ένα πιο φιρμάτο ρούχο ή κάποια πολυτέλεια και δεν θα το κάνω. Όμως, για την υγεία και την καλύτερη εξυπηρέτηση μου, το ξοδεύω ευχαρίστως

2. Είναι αυτονόητα: α) πως κάθε γιατρός οφείλει να εξυπηρετεί σωστά όλους τους ασθενείς, είτε στα πρωινά είτε στα απογευματινά και β) η επιλογή για το που θα εξυπηρετηθεί ο επισκέπτης ή ο ασθενής ανήκει στον ίδιο και δεν πρέπει να επιβάλλεται από τον γιατρό.

3. Η πρόταση μου δεν έχει κάποιο ιδιοτελές κίνητρο. Ο αριθμός των επισκεπτών στα απογευματινά ιατρεία που κάνω αυξάνει συνεχώς. Όμως, η αλήθεια πρέπει να λέγεται, άσχετα αν απ’ αυτή μειωθεί το εισόδημα μου ή χρειαστεί να δουλέψω ακόμα  περισσότερο. 

Το μέτρο της συνένωσης μικρών ή ομοειδών κλινικών που σχεδιάζει το Υπουργείο, μετά πρόταση της 1ης Υ.Π.Ε.είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, αρκεί να μην λειτουργήσει ως προπέτασμα καπνού για εν κρυπτώ σχεδιασμένες άκριτες περικοπές δαπανών. 

Η αιτιολόγηση του, όπως πολύ ορθολογικά παρουσιάζεται από την Έλενα Φυντανίδου στο Βήμα της Κυριακής (http://www.tovima.gr/society/article/?aid=422820&h1=true), είναι σωστή και δείχνει τουλάχιστον καλές προθέσεις.

Η επίμονη επιδίωξη κατάληψης διευθυντικής θέσης και ο άκρατος ατομισμός που τη συνοδεύει είναι απομεινάρι ενός παλαιού, αναποτελεσματικού και αντιεπιστημονικού τρόπου άσκησης της ιατρικής. Αυτό που χρειάζονται τα νοσοκομεία είναι συλλογική δουλειά και όχι καπετανάτα. Ορθολογισμό και όχι εξυπηρετήσεις μικροσυμφερόντων. 

Οι κουρτίνες ανάμεσα στα κρεβάτια των θαλάμων των νοσοκομείων ή αυτές που χρησιμοποιούνται στα εξωτερικά ιατρεία για να απομονώσουν τον ένα εξεταζόμενο από τον άλλο, συχνά είναι μολυσμένες με δυνητικά επικίνδυνα μικρόβια, όπως π.χ. ορισμένα που είναι ανθεκτικά στα αντιβιοτικά. Αυτή η διαπίστωση έγινε μετά από έρευνα επιστημόνων από την Ιόβα των Η.Π.Α.

Η είδηση είναι αξιομνημόνευτη, γιατί στην καθημερινή ρουτίνα, δεν δίνεται προσοχή σε κάτι τέτοιο. Και όπως αναφέρουν οι ερευνητές, οι γιατροί ή το νοσηλευτικό προσωπικό που πιάνει και τραβά τις κουρτίνες και στη συνέχεια πιάνει τον ασθενή για να κάνει κάποια ιατρική πράξη, μπορεί εύκολα να του μεταδώσουν τα μικρόβια που έχουν κολλήσει στα χέρια τους από τις κουρτίνες.

Η καλύτερη προστασία από μια τέτοια επιβάρυνση των ασθενών είναι το πλύσιμο των χεριών μετά την επαφή με την κουρτίνα και πριν την επαφή με τον ασθενή. Όσον αφορά το συχνότερο πλύσιμο και την αποστείρωση των κουρτινών, οι ερευνητές εκφράζουν επιφυλάξεις για τον κίνδυνο που μπορεί να συνοδεύει μιά τέτοια πρακτική, στο βαθμό που αυτή μπορεί να συμβάλει στην επικράτηση των ανθεκτικότερων μικροβίων.

Βέβαια, στην καθ΄ ημάς πραγματικότητα, καλά είναι να ρωτάμε και να επιβάλουμε την τακτική καθαριότητα των κουρτινών στα νοσοκομεία μας ή τα ιατρεία μας, γιατί νομίζω ότι αυτή γίνεται πολύ σπάνια. Όπως σπάνιο είναι το φαινόμενο του συχνού πλυσίματος των χεριών.

Απορροφημένοι με τα δικά μας, έχουμε ξεχάσει τον έξω κόσμο. Και, όμως, και εκεί τα πράγματα δεν είναι καλά για το κράτος πρόνοιας. Ο χώρος της υγείας βασανίζεται από νέα μέτρα , περικοπές κ.ο.κ. 23.000 νοσηλεύτριες βγήκαν στους δρόμους στο Λος Άντζελες, στην Καλιφόρνια, γιατί τους περικόπτουν εργασιακά δικαιώματα τους.

Από την χειμαζόμενη Ελλάδα, στέλνω χαιρετισμό στις αγωνιζόμενες νοσηλεύτριες ( για να απαλύνω την εγχώρια μονότονη θλίψη).

Από τις δηλώσεις του Υπουργού Υγείας σχετικά με τη διαδικασία εισαγωγής επειγόντων περιστατικών:

1. Κατά πάσαν πιθανότητα, επιτροπή γιατρών ή εξειδικευμένος γιατρός που θα διαθέτει την εμπειρία και θα ορίζεται από τη διοίκηση κάθε νοσοκομείου, θα «φιλτράρει» τα περιστατικά με στόχο να έχουν προτεραιότητα οι ασθενείς που πραγματικά χρήζουν νοσηλείας και εισαγωγής στο νοσοκομείο και όχι οι «πελάτες των γιατρών», όπως τόνισε χαραχτηριστικά ο κ. Λοβέρδος. 

«Η εφημερία είναι για να εξυπηρετεί τα επείγοντα και όχι για να εξυπηρετούν οι γιατροί τους πελάτες τους», υπογράμμισε ο υπουργός και σημείωσε πως ποσοστό 20% των ασθενών παραμένουν σε ράντζα -ενώ δεν θα έπρεπε- επειδή τα διαθέσιμα κρεβάτια έχουν δοθεί από το «παράθυρο».

2.Τέλος στην ταλαιπωρία των ασφαλισμένων επιχειρεί να βάλει η ομόφωνη απόφαση του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας (ΚΕΣΥ): περισσότεροι από ένα εκατομμύριο χρονίως πάσχοντες, όπως είναι οι διαβητικοί, οι καρδιοπαθείς και οι νεφροπαθείς, θα μπορούν να λαμβάνουν φαρμακευτική συνταγή από τον γιατρό τους για θεραπεία τριών μηνών……………η επισκεψιμότητα και οι αναμονές θα μειωθούν κατά 50%.

3.«Μαχαίρι» μπαίνει και στις τσουχτερές τιμές των ιδιωτικών κέντρων με άλλη απόφαση του ΚΕΣΥ, που αφορά την τιμολόγηση ακτινοθεραπευτικών πράξεων. Το κόστος ακριβών θεραπειών (π.χ. γ-knife, Cyberknife, Χ-knife) στις οποίες υποβάλλονται οι ασθενείς σε ιδιωτικά κέντρα, αφού μόνο αυτά διαθέτουν τον εξοπλισμό, μειώνονται από 9.500-13.500 ευρώ στις 5.000-7.000 ευρώ……………….εκτός του ότι μειώθηκαν οι «αλμυρές» τιμές των σύγχρονων θεραπειών – ήταν κατά τουλάχιστον 50% υψηλότερες σε σχέση με χώρες τις ΕΕ – παράλληλα αυξήθηκαν υποκοστολογημένες πράξεις ή θεραπείες που δεν είχαν λάβει ποτέ δημόσια τιμή, ανοίγοντας τη «μαύρη τρύπα» του ΕΣΥ.

Τρεις ειδήσεις που πράγματι στοχεύουν προς τη σωστή κατεύθυνση. Εκτός από τα αρνητικά οφείλουμε να αναγνωρίσουμε και τα θετικά.

( Οι ειδήσεις αλιεύθηκαν από το πολύ καλό ιατρικής ειδησεογραφίας ιστότοπο: www.ygeianet.gr)

Και στον Κυριακάτικο τύπο δημοσιεύθηκαν αρκετά σχόλια και ρεπορτάζ για τις αμοιβές των γιατρών του νεοσύστατου φορέα πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Φαίνεται και πάλι να κυριαρχεί το πάθος και λιγότερο η λογική. Θα επανέρθουμε.