Μεγάλο το πρόβλημα του θηλασμού στη χώρα μας. Από την καθημερινή ιατρική επαφή μου με γυναίκες έχω διαπιστώσει ότι στη χώρα μας ο θηλασμός θεωρείται κάτι μη σημαντικό, κάτι για το οποίο δεν χρειάζεται να απασχοληθούμε. Και, όμως, είναι πολύ σημαντικό για την υγεία του παιδιού και της μητέρας.
Το παρακάτω άρθρο το βρήκα σε μια ιστοσελίδα για γιατρούς με διεύθυνση www.ygeianet.gr. Δεν ξέρω πώς να μεταφορτώσω τη διεύθυνση και έτσι το παραθέτω αυτούσιο.
31/05/2011
Προστασία του θηλασμού δια του νόμου και επιχειρήσεις φιλικές προς το θηλασμό στην Αυστραλία- Η κατάσταση στην Ελλάδα (ΑΠΕ)
«Θήλαζα και τα δυο κορίτσια μου άνετα σε δημόσιους χώρους. Σε σχέση με τη δουλειά μου, δεν είχα κανένα θέμα, ιδιαίτερα γιατί ο χώρος εργασίας μου ήταν πιστοποιημένος ως “φιλικός προς το θηλασμό”. Η επιστροφή μου στη δουλειά ενόσω θήλαζα, απλά δεν ήταν πρόβλημα. Η συνέχιση του θηλασμού ήταν ένα φυσιολογικό κομμάτι της κουλτούρας, που υπήρχε στο εργασιακό μου περιβάλλον». Είναι τα λόγια μιας θηλάζουσας μητέρας από την Αυστραλία, όπου ο θηλασμός προστατεύεται πλέον από το νόμο και όπου λειτουργούν επιχειρήσεις φιλικές στο θηλασμό.
«Ο νόμος για την προστασία του θηλασμού στην Αυστραλία ψηφίστηκε τον Μάιο του 2011, ωστόσο οι χώροι που είναι πιστοποιημένοι ως φιλικοί προς το θηλασμό υπάρχουν ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του΄90. Στα δημόσια κτίρια και στα εστιατόρια υπάρχουν ειδικοί χώροι, όπου οι γυναίκες μπορούν να θηλάσουν τα παιδιά τους. Στις φιλικές προς το θηλασμό επιχειρήσεις είτε υπάρχουν χώροι όπου μπορούν να φέρνουν τα μωρά για να τα θηλάζουν οι μητέρες τους, είτε μπορούν οι μητέρες να αντλούν το γάλα τους, είτε σε κάποιες πολύ μεγάλες επιχειρήσεις υπάρχει χώρος, κάτι σαν παιδικός σταθμός, όπου μπορούν να αφήνουν τα παιδιά τους», επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο παιδίατρος, σύμβουλος θηλασμού, Στέλιος Παπαβέντσης.
Το υπουργείο Υγείας της Αυστραλίας έχει προσανατολιστεί σε αλλαγές που θα ενισχύσουν την προστασία των εργαζόμενων με οικογενειακές ευθύνες, ενώ επιπλέον θα παρέχουν ειδική προστασία για γυναίκες που θηλάζουν. Εξάλλου, με το νόμο θεσπίζονται διαλείμματα για τη γαλουχία κατά την εργασία- δηλαδή τακτικών ωρών, που μια μητέρα εργαζόμενη μπορεί να θηλάσει το παιδί της κατά τη διάρκεια του ωραρίου της ή να αντλήσει το γάλα της με θήλαστρο.
Σύμφωνα με το νόμο, θα αποτελεί διάκριση για έναν εργοδότη να αρνηθεί να προσλάβει μια γυναίκα που θηλάζει ή για ένα εστιατόριο να αρνηθεί να εξυπηρετήσει μια πελάτισσα που θηλάζει.
«Στην Αυστραλία, πάνω από το 90% των γυναικών ξεκινούν το θηλασμό του παιδιού τους, ενώ το ποσοστό αυτό πέφτει στο 50%, όταν τα μωρά είναι ηλικίας έξι μηνών. Στην χώρα μας, τα ποσοστά αποκλειστικού θηλασμού στους έξι μήνες δεν είναι 50%, αλλά κάτω του 1%. Οι ενέργειες της πολιτείας για την προστασία του θηλασμού είναι προς το παρόν πολύ λιγότερες σε σύγκριση με τις ενέργειες της κυβέρνησης της Αυστραλίας», επισημαίνει ο κ. Παπαβέντσης.
Σύμφωνα με τον ίδιο, πολλές Ελληνίδες διακόπτουν πρόωρα το θηλασμό με την επιστροφή στην εργασία, ιδιαίτερα στον ιδιωτικό τομέα, όταν συχνά επιστρέφουν μέσα σε λίγους μήνες ή και εβδομάδες από τον τοκετό, σε πλήρη εξαντλητικά ωράρια. «Δυστυχώς, στη χώρας μας δεν υπάρχει δυνατότητα διαλείμματος για θηλασμό ή για άντληση του γάλακτος, ούτε και επαρκής υποστήριξη από τους επαγγελματίες υγείας για το πώς θα συνεχιστεί η γαλουχία μετά την επιστροφή στην δουλειά τους. Εξάλλου, οι Ελληνίδες διστάζουν να θηλάσουν τα μωρά τους εκτός σπιτιού, δίνουν πρόωρα μπιμπερό, όταν τα βγάζουν έξω από το σπίτι, κρύβονται μέσα σε τουαλέτες και γκαράζ αυτοκινήτων για να θηλάσουν. Δεν είναι λίγες οι φορές που έρχονται αντιμέτωπες με αρνητικά σχόλια περαστικών, ενώ κάποιες κλείνονται για μήνες στο σπίτι τους για να μπορούν θα θηλάσουν τα μωρά τους», προσθέτει ο κ. Παπαβέντσης.
«Η ψήφιση ενός νόμου που θα προστατεύει το θηλασμό στην Ελλάδα, σε χώρους εργασίας και σε δημόσιους χώρους, θα έδινε μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στις θηλάζουσες μητέρες, γιατί θα ξέρουν ότι έχουν πλέον το νόμο με το μέρος τους», καταλήγει ο κ. Παπατέντσης. *Περισσότερες πληροφορίες στην ηλεκτρονική διεύθυνση: www.breastfeedingfriendly.com.au.
Α. Φωτοπούλου
Όταν η διαμαρτυρία δεν μπορεί να μεταφραστεί σε πολιτική δύναμη, όταν δεν αξιοποιείται από κάποια οργανωμένη πολιτική ομάδα ή από κάποιους διεκδικητές εξουσίας, τότε το μόνο που επιτυγχάνει είναι να εμποδίσει βραχυχρόνια κάποιες τακτικές επιλογές της πολιτικής εξουσίας, αλλά όχι να την αποτρέψει από το να εφαρμόσει τους στρατηγικούς στόχους της.
Σκεφθείτε μια χώρα που δρόμοι, λιμάνια, αεροδρόμια, σιδηρόδρομοι,ηλεκτρισμός, τηλεπικοινωνίες, ύδρευση, τράπεζες, καθαρισμός πόλεων, αποκομιδή σκουπιδιών και διαχείριση απορριμμάτων, περίθαλψη, εκπαίδευση, εσωτερική ασφάλεια, φυλακές, προνοιακά ιδρύματα, συνταξιοδοτικά προγράμματα, παραλίες, νησιά, κ.λ.π. δεν ανήκουν στο δημόσιο, αλλά σε ξένες εταιρείες.
