Πριν λίγο καιρό, μετά την κατάργηση του 184, είχα επισημάνει την μεγάλη αύξηση της χρώσης του τηλεφωνήματος για κλείσιμο ραντεβού με γιατρούς από τις ιδιωτικές εταιρείες που ανέλαβαν το σχετικό έργο.

Μετά τον σάλο που ξέσπασε διαβάζω σε διαδικτυακή εφημερίδα την είδηση πως οι τηλεφωνικές εταιρείες υποσχέθηκαν στον κ. Υφυπουργό Υγείας να μειώσουν τις χρεώσεις τους. Ο δε κ. Υφυπουργός θα καλέσει και άλλες εταιρείες να συμμετάσχουν, έτσι ώστε να πέσει η χρέωση στις κλήσεις.

Επ’ αυτού μία παρατήρηση:

Τι σόι εταιρείες είναι αυτές που ανεβοκατεβάζουν το κόστος του τηλεφωνήματος “κατά το δοκούν”; Αστικά λεωφορεία, όπως διερωτάται ο λοχαγός στη γνωστή διαφήμιση; Αν το κόστος δεν προέκυψε μέσα από μία ανάλυση των εξόδων και του λογικού κέρδους της επένδυσης τους, τότε είναι ασόβαρες εταιρείες και θα έπρεπε να έχουν καταχωρηθεί σ’ ένα ειδικό μητρώο (Τειρεσία) κακών εταιρειών που θα πρέπει το δημόσιο και οι ιδιώτες να προσέχουν τη συνεργασία μαζί τους. Αν πάλι ανεβάζουν όσο θέλουν τις τιμές (και το κέρδος τους), θα έπρεπε να τις εντοπίζει ο ενδεδειγμένος μηχανισμός και τους επιβάλει τις προσήκουσες κυρώσεις.

Λοιπόν:

1. Υπήρξαν γενέθλια και γενέθλια. Άλλοτε χαρούμενα, άλλοτε λυπημένα. Τα σημερινά ήταν γενέθλια περισυλλογής. Είμαι πια σε μία ηλικία που αισθάνομαι ότι αλλάζουν τα πράγματα μέσα μου. Δεν αισθάνομαι να είμαι μεγάλος. Αν σηκωνόταν κάποιος νεαρός να μου προσφέρει τη θέση του, θα παραξενευόμουν και θα παρέμενα όρθιος. Νοιώθω, όμως, πως η ηλικία μου πλέον με κρατά πιο σφικτά σε ισορροπία και πως με αποτρέπει να λοξοδρομήσω από την ευθεία.

2. Τα γενέθλια υπενθύμισαν πως ο χρόνος περνά, πιο γρήγορα απ’ ό,τι θα ήθελα. Δεν με πολυενόχλησε. Δεν κρύβω την ηλικία, δεν συμπεριφέρομαι ως νεότερος, δεν απελπίζομαι ως γηραιότερος. Είμαι ακόμα καλά.

3. Μία νέα γυναίκα μπήκε στη ζωή μου και μετά από πολύ καιρό αισθανόμουν την ανάγκη να την αναζητήσω: η εγγονή μου.

4. Τα σχέδια μου δεν θέλω να τα υλοποιήσω με ανυπομονησία, ούτε να τα αναβάλω για αύριο. Δεν έχω υπερβολικές απαιτήσεις από τους άλλους ή από εμένα. Έχω γίνει πιο πραγματιστής.

5. Στην καταρράκωση της εποχής μας, εκτιμώ ότι δεν πρέπει να κλειστούμε στα καβούκια μας. Ναι, να οχυρώσουμε όσο μπορούμε την οικογένεια μας, αλλά και να συμμετέχουμε ακόμα πιο ενεργά στα κοινά, για να αλλάξουμε τη χώρα και το κράτος μας. Ο ατομικισμός και η πολιτικοποίηση με αντιπαροχή δεν είναι συνταγές ευδαίμονα βίου, ούτε προκοπής του τόπου.

5. Αυτά που εύχομαι για μένα είναι πλέον πολύ απλά, κοινά, αλλά ουσιαστικά: ευτυχή τα υπόλοιπα χρόνια που έρχονται, με υγεία και δυνάμεις για να μπορώ να τα απολαύσω εν ηρεμία και ανεμπόδιστα.

Αυτές οι επισημάνσεις και οι ανάλογες ευχές για όλους τους φίλους και φίλες.

Και πάλι ευχαριστώ για τις ευχές σας.  

Υ.Σ. Γνωρίζω πως η υγεία, η τύχη, η ευτυχία κ.λ.π είναι συχνά ανέφικτες,  παιδιάστικες, προσδοκίες. Όμως, αν δούμε τα στοιχειώδη και όχι τα υπερβολικά, μπορούμε εύκολα να μετατρέψουμε τις προσδοκίες σε καθημερινές εμπειρίες. 

Το πρόβλημα των μεγάλων δόσεων ακτινοβολίας που δέχεται ο ασθενής κατά την διενέργεια αξονικής τομογραφίας είναι εδώ και πολλά χρόνια γνωστό. Η ένταση της ακτινοβολίας είναι τόσο μεγάλη, ώστε η αξονική τομογραφία να θεωρείται ως η πλέον καρκινογόνος ιατρική απεικονιστική εξέταση,

Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα των New York Times, που αναδημοσιεύει η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, αυτή η απεικονιστική τεχνική ευθύνεται για το 75% της έκθεσης των Αμερικανών σε ακτινοβολία και για το 1,5% των καρκίνων στις ΗΠΑ.

Στην χώρα μας βρίσκονταν το 2009  εγκατεστημένοι 338 αξονικοί  τομογράφοι ( 30,2 μονάδες ανά 1 εκ. κατοίκους), αριθμός εξαιρετικά μεγάλος και αναλογία μοναδικά υψηλή ( και κατά πολύ – πολύ μεγαλύτερη από των ΗΠΑ και από άλλες χώρες της Ευρώπης) . Καθώς η πολύ μεγάλη πλειοψηφία αυτών των μηχανημάτων ήταν εγκατεστημένα σε ιδιωτικά διγνωστικά κέντρα, καταλαβαίνει ο οποιοσδήποτε πόσο πολύ κερδοφόρα επιχείρηση ήταν (και είναι) οι αξονικές τομογραφίες. 

 Αλήθεια πόσες εξετάσεις έγιναν ( και γίνονται) σ’ αυτή τη χώρα, απλά ως σπονδή στον Κερδώο Ιπποκράτη;

Νόμος…../2012

Άρθρο 1.

Όποιος δημόσιος λειτουργός οποιασδήποτε βαθμίδας, από την χαμηλότερη έως την υψηλότερη στην κεντρική διοίκηση, δεν εφαρμόζει τους νόμους, απολύεται άμεσα από την Υπηρεσία του, επιστρέφει εντόκως όλους τους μισθούς που έχει ως την ημέρα της απόλυσης του  εισπράξει από το Ελληνικό δημόσιο και του αποστερείται το δικαίωμα σύνταξης. 

Σε περίπτωση απειλής κατώτερου υπαλλήλου από ανώτερο του ιεραρχικά, ο τελευταίος εκτός των παραπάνω αναφερθέντων ποινών, υποχρεούται σε προσφορά δωρεάν κοινωφελούς εργασίας για διάστημα τουλάχιστον 2 ετών, ενώ η ακίνητη και κινητή περιουσία του παραχωρείται σε μη κερδοσκοπικά σωματεία.

Σε αιρετούς προϊστάμενους υπηρεσιών ( Δημάρχους, μέλη δημοτικών συμβουλίων, περιφερειάρχες, μέλη περιφερειακών συμβουλίων και μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου και διορισθέντα από την κυβέρνηση στελέχη) εκτός των ανωτέρω ποινών επιβάλλεται και η στέρηση του δικαιώματος του εκλέγεσθαι ισοβίως.

Ο νόμος είναι άμεσα εφαρμοστέος. Τα αρμόδια δικαστήρια, στα οποία μπορεί να προσφύγουν οι τιμωρηθέντες, κρίνουν αν οι εφαρμοσθείσες ποινές καταλογίστηκαν ορθώς.  

                    ************************************

Η πρόταση γι’ ένα τέτοιο νόμο προέκυψε από ένα email που μου έστειλαν που μου γνωστοποιούσε πως υπάρχει νόμος, από το 2005, που προβλέπει 3μηνη φυλάκιση για όποιον εργοδότη απασχολεί υπήκοο τρίτης χώρας που δεν διαθέτει άδεια παραμονής, ποινή που διπλασιάζεται σε υποτροπή. Επίσης ο παραβάτης εργοδότης αναλαμβάνει τα έξοδα διατροφής του παράνομου απασχολούμενου καθώς και τα έξοδα επιστροφής στην πατρίδα του. Η δε επιχείρηση κλείνει για μερικούς μήνες έως πλήρως, αν υπάρχει παράβαση του νόμου καθ’ υποτροπή.

Αυτά με αφορμή το ερώτημα όλων μας, γιατί δεν τιμωρούνται όσοι απασχολούν με εξευτελιστικές συνθήκες τους “λαθρομετανάστες”. 

Νόμοι υπάρχουν. Η εφαρμογή τους, πράγματι, είναι το πρόβλημα.

Υ.Σ.

1. Ο νόμος που προτείνω δεν αφορά, βεβαίως, μόνο την παράνομη απασχόληση μεταναστών. Αφορά γενικά την τήρηση των νόμων.

2. Δεν έχω καμία ρατσιστική αντίληψη. Έχω ζήσει και δουλέψει 6 χρόνια σε ξένο κράτος (στη Γερμανία). Αλλά το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης είναι υπαρκτό και δεν μπορούμε να το σκεπάζουμε με κραυγές μίσους ή με εκδηλώσεις αγάπης για τον συνάνθρωπο μας.

Ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης μένει με την απορία ποιοι τα έφαγαν και καλεί τους πολίτες να του καταγγείλουν περιστατικά, έτσι ώστε να μπορέσει να επιβεβαιώσει τον ισχυρισμό του ότι « μαζί τα φάγαμε».

Δεν πρόκειται να πετύχει τίποτα. Και αυτό γιατί δεν τα φάγαμε μαζί, τα έφαγαν κατά πλειοψηφία οι κομματικοί φίλοι και ρουσφετολόγοι οπαδοί του κόμματος του.

Να μία συνεισφορά στην αναζήτηση του, από την προσωπική μου εμπειρία:

Πριν αρκετά χρόνια εμφανίστηκαν στο νοσοκομείο, όπως και στ΄ άλλα νοσοκομεία, εκπρόσωποι αντιπροσωπείας που εισήγαγε μία σκόνη – βιολογική κόλλα. Η χρησιμοποίηση της στο τραύμα, μετά το πέρας της επέμβασης, βοηθούσε σύμφωνα με τα λεγόμενα των ιατρικών επισκεπτών την αιμόσταση και για τη δική μας περίπτωση- στη χειρουργική του μαστού- την λεμφόρροια, δηλ. την εκροή λεμφικού υγρού από τη μασχάλη, κάτι που συχνά παρατείνει τη νοσηλεία και ταλαιπωρεί τις ασθενείς για πολλές ημέρες. Εκτός από την ισχνή, είναι αλήθεια, αρθρογραφία που επιδείκνυαν οι επισκέπτες, άφηναν την υπόσχεση ότι ο γιατρός που θα τη χρησιμοποιεί θα έχει κάποιο όφελος ( 50 – 100 ευρώ, ανάλογα – όπως εκτίμησα εκ των υστέρων- της θέσης και της διαπραγματευτικής του ικανότητας). Καθώς είναι αλήθεια πως η μείωση της λεμφόρροιας είναι κάτι που το επιθυμούμε, δοκίμασα και εγώ, όπως και άλλοι συνάδελφοι αυτή την σκόνη – κόλλα. Το ιδιαίτερο στοιχείο που έκανε την επιλογή δύσπεπτη για τον γιατρό ήταν το πολύ υψηλό κόστος της κόλλας. Για κάθε φιαλίδιο ( δηλ. για κάθε ασθενή) η κόλλα κόστιζε πάνω από 500 ευρώ, ποσό πολύ περισσότερο από το κόστος της επέμβασης και μερικές φορές της νοσηλείας της ασθενούς. Βέβαια, αυτό που κάπως μαλάκωνε την αντίδραση του γιατρού στο κόστος ήταν ότι αυτό είχε εγκριθεί από την αρμόδια επιτροπή του Υπουργείου ( Είχε «πάρει ΦΕΚ», όπως συνηθίζεται να λέγεται στην καθημερινή ιατρική πρακτική).

Μετά από την εφαρμογή της κόλλας σε λίγα περιστατικά (4-5), αισθανόμενος ιδιαίτερα πιεσμένος από την υψηλή τιμή του προϊόντος και βλέποντας ότι δεν υπήρξε κάποια βελτίωση στις χειρουργημένες σταμάτησα να τη χρησιμοποιώ, όπως έκαναν και οι άλλοι συνάδελφοι της κλινικής μας.

Λίγο καιρό μετά, σε μία εκπομπή στην τηλεόραση, αποκαλύφθηκε ότι αυτή η σκόνη κόστιζε σε άλλα κράτη γύρω στα 5 ευρώ! Σε ερώτημα του δημοσιογράφου σε παριστάμενο υπουργό της τότε κυβέρνησης ( Κίμων Κουλούρης), ο τελευταίος παραδέχτηκε ότι κάτι ήταν στραβό και συμφώνησε ότι είναι αισχροκέρδεια αυτό που έγινε.

Το πιο αυτονόητο σε αυτή την περίπτωση, που θα γινόταν σε οποιοδήποτε άλλο κράτος, θα ήταν οι πολιτικοί προϊστάμενοι του Υπουργείου να αναζητήσουν τα μέλη της επιτροπής και τους όποιους εμπλεκόμενους (και πολιτικούς) που ενέκριναν αυτή την απίστευτη τιμή και να ασκήσουν εναντίον τους διώξεις για απιστία εις βάρος του δημοσίου. Είναι στοιχειώδεις ενέργεια, όπως το να κοιτάξεις ένα ρολόι για να δεις τι ώρα είναι. Όμως, όχι. Δεν έγινε τίποτα, έμεινε μόνο ο σχολιασμός ότι ήταν αισχροκέρδεια.

Λοιπόν, κε Αντιπρόεδρε, ξέρετε γιατί δεν έγινε τίποτα; Γιατί τα μέλη των επιτροπών ήταν οι κομματικοί φίλοι σας ( που δίνουν τον αγώνα για την παράταξη, ώστε στη συνέχεια να βολευτούν σε τέτοιες θέσεις να κάνουν τη μπάζα τους), γιατί ο εισαγωγέας θα ήταν επίσης φίλος κομματικός και γιατί κάποια από τα ποσά, εκτός από ιδιωτικές τσέπες, θα γέμισαν και τα ταμεία του κόμματος (για να αγωνιστεί καλύτερα για τη δημοκρατία).

Οι ισχυρισμοί μου δεν θα ήταν αληθείς, αν είχαν γίνει οι έρευνες και είχαν καταλογιστεί οι ευθύνες. Αλλιώς είναι όπως τα περιγράφω.

Βέβαια και οι γιατροί έφαγαν. Πήραν και αυτοί ένα κομμάτι ( το κόκκαλο). Το μεγάλο φαγοπότι όμως το έκαναν αυτοί που δεν φοβόντουσαν την τιμωρία: όσοι δηλ. είχαν την κομματική προστασία. 

Ανακοινώθηκε ότι ξεκινά η λειτουργία δύο νέων τηλεφωνικών αριθμών ( 14884 & 14900), με τους οποίους οι ασφαλισμένοι του ΕΟΠΥΥ μπορούν να κλείνουν τα ραντεβού τους με γιατρούς και διαγνωστικά τμήματα. Οι αριθμοί αυτοί αντικαθιστούν τον παλιό αριθμό 184. Ταυτόχρονα, όμως, ο καλών θα επιβαρύνεται με αυξημένη στο δεκαπλάσιο χρέωση για την κλήση του. 

Με αυτό τον τρόπο “ Θα επιβαρυνθεί λιγότερο ο φορολογούμενος” και το ταμείο θα εξοικονομήσει κάποια εκατομμύρια, ισχυρίζεται ο πρόεδρος του ΕΟΠΥΥ, αφού πλέον δεν θα πληρώνει τα συγκεκριμένα έξοδα το ασφαλιστικό ταμείο.

Δύο επισημάνσεις:

1. Είναι λογικό να επικαλείται τέτοιο επιχείρημα ο κ. πρόεδρος αυτήν την εποχή, στην οποία η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων ζει μία άνευ προηγουμένου φοροεπιδρομή στο εισόδημα της; Τώρα που τα χρήματα που συλλέγονται από τις εφορίες πάνε για τα δανεικά και όχι για κοινωφελείς δράσεις; 

2. Η συνέπεια σ΄αυτόν τον τρόπο σκέψης επιβάλει, στην συνέχεια, να είναι ο ίδιος ο ασθενής που θα πρέπει να πληρώνει τα φάρμακα, τις γάζες, τα ράμματα, τις ενέσεις, το χρόνο συνομιλίας του με το γιατρό ( ο χρόνος είναι χρήμα και το αντίστροφο) κ.ο.κ. Έτσι θα μπορεί να ισχυριστεί ο κ. πρόεδρος ότι θα επιβαρυνθεί ακόμα λιγότερο ο φορολογούμενος και θα εξοικονομήσει πόρους ο ΕΟΠΥΥ. Η εξοικονόμηση δε, μπορεί να είναι τόσο μεγάλη, που στο τέλος ίσως να μην χρειάζεται να υπάρχει το ταμείο, οπότε να μπει και αυτό στην λίστα των υπό κατάργηση οργανισμών και να ευχαριστηθεί ακόμα περισσότερο η τρόικα. 

Ούτε είδα την τελετή εγκαινίων, ούτε κάποια όρεξη έχω να δω αγωνίσματα, ακόμα και αν συμμετέχει συμπατριώτης μας.

Πανηγύρι κανονικό της ματαιοδοξίας. Κορυφαίο ρεκόρ της υποκρισίας ( από τους παράγοντες που σιτίζονται, άνευ ουσιαστικής εργασίας, έως τους αθλητές – κατασκευές επιστημονικής διόγκωσης μυών και αρθρώσεων).

Πικρή γεύση από τους δικούς μας Ολυμπιακούς, που δανειστήκαμε για να ζήσουμε τη “μαγεία των Ολυμπιακών” για ένα δεκαήμερο. 

Πιο ευδιάθετο με κάνει ένας αγώνας πιτσιρικάδων στο γηπεδάκι της γειτονιάς, από το συναγωνισμό των παπουτσωμένων με συμβόλαιο σούπερ αθλητών.

1. Γιατί δεν είναι αδικία ( αλλά και ρατσισμός) να κόβονται συνεχώς οι “υψηλές” συντάξεις; Δεν πλήρωσαν αυτοί που τις παίρνουν για πολλά χρόνια πολύ περισσότερα ;

2. Γιατί όσοι πλήρωναν 35 χρόνια δύο ασφαλιστικά ταμεία, θα πρέπει να χάσουν την μία σύνταξη τους; Αυτό δεν είναι απάτη (κλοπή);[ Που γίνεται με αδιαμφισβήτητο δόλο, γιατί δεν λένε ευθαρσώς “ κόβουμε τη μία’, αλλά λένε” βάζουμε πλαφόν", το οποίο βέβαια είναι τόσο υψηλό όσο είναι η μία εκ των δύο συντάξεων]

3. Υπάρχει άνθρωπος σ’ αυτή τη χώρα που δεν καταλαβαίνει πως αν είναι η σειρά του να συνταξιοδοτηθεί μέσα στα επόμενα 10 – 15 χρόνια δεν πρόκειται να λάβει παρά μία σύνταξη που από μόνη της δεν θα είναι αρκετή ούτε τον ίδιο να συντηρήσει; Πως είναι δυνατό να συνεχίσει να λειτουργεί υποτυπωδώς κάποιο ανταποδοτικό σύστημα συντάξεων, όταν να φεύγουν 10 στη σύνταξη και προσλαμβάνεται 1 για δουλειά;

4. Σε λίγο καιρό θα καθιερωθεί μία εθνική σύνταξη, ένα επίδομα, κοντά στα 300 ευρώ για όλους όσους είναι άνω των 65 ή 67 ετών. Τίποτε άλλο.

Οι σκληρότερες μέρες είναι μπροστά μας. Έχουμε παιδεία, νοημοσύνη και αρετές για σκληρή δουλειά και δημιουργική συλλογική δράση και αλληλεγγύη; Αν ναι, υπάρχει κάποια ελπίδα. Αν όχι: Καλή μας νύχτα. 

Δώσε μου τα λεφτά σου και μ΄αυτά θα αγοράσω το σπίτι σου.

Στη συνέχεια και οι δύο μας θα είμαστε ικανοποιημένοι. 

Παράλογο; Καμία απάντηση; Άρα, λογικό!